Akıllanamamak ne acı şey!
Yetişkin insan yaşadıklarından ders çıkarabilme yetisi en düşük canlı olsa gerek…
Güvenme duygusuna kendine kaptırıp, dünyayı “fanustan dünyasından” ibaret sayan, olan bitenlere, kendisine söylenenlere, verilen öğütlere kulak tıkayan ve hasbelkader şu satırları okuyan tüm insanlara sesleniyorum!
Aptallık etmeyin, akıllanın!
Bu saatten sonra arkamdan iş çevrilmez demeyin!
Huylu huyundan vazgeçmez unutmayın!
Aksi halde okuduğunuz iki satır mektupla, mesajla yıkılıverirsiniz…
